St. Quentin, Orval, Marsoupe, 1/tm 6 augustus 2003

Het was me het weekje wel weer maar laat ik bij het begin beginnen. Donderdagmorgen hadden Daphne en ik om een uur of 10.00 afgesproken bij Hans The Kick. Van daaruit zouden we vertrekken om voorbij Antwerpen aansluiting te zoeken met Marc, Beth, Gilbert, Steve en Ellen. Omdat we weinig tussenstops hadden schoot het lekker op.

Om een uur of 7 hadden we een camping gevonden in St. Quentin. Deze camping was van de gemeente en een oude tang van een jaar of 60 bewaakte de camping. Een camping als deze had ik nog niet eerder meegemaakt. Om 22.00 sloot de camping en werd alles hermetisch afgesloten. Je kon er niet meer af of op. Wel konden we nog net op tijd wat shoarma halen zodat we nog konden eten.

Renaldo en Debbie kwamen pas na 22.00 uur aan en we hebben nog geprobeerd ze over het hek te krijgen maar die oude tang had het al te snel door. Ze hebben toen maar in het bos overnacht. Niet iedereen bleek even goed tegen een wijntje te kunnen waardoor we konden genieten van de gevolgen daarvan. Tjonge jonge wat een feest. Ellen kon de tent niet meer open krijgen. Marc heeft dat toen maar gedaan en Ellen naar binnen geduwd met de mededeling dat ze moest gaan slapen (woef) Helaas deed ze dat niet en Steve werd dat al snel zat. Ik zal je de details maar besparen. Uiteindelijk, om een uur of 4, werd het dan toch rustig en konden we nog even een paar uurtjes slapen.

De volgende ochtend hadden we om een 10 uur afgesproken bij Mac Donalds alwaar we Steven, Geert, Dave en Jose zouden ontmoeten. Daar hebben we even genoten van een fijn uitgebalanceerd ontbijt. Wel zaten we bij de verkeerde Mac Donalds maar uiteindelijk hadden we mekaar gevonden en konden we beginnen met de rit.

Wat een weer hadden we, ruim 35oC was het. Zo hier en daar hebben we nog even in de bossen gespeeld en 's-avonds hebben we een camping gevonden naarbij ?. Onderweg hadden we wat boodschappen gedaan zodat we lekker konden BBQen.

De volgende ochtend vertrokken we naar de Abdij van Orval waar de tweede rit begon. Al snel vonden we het bospad waar Hans en ik vorig jaar nog hebben geprobeerd door te komen. Het pad was redelijk droog maar zo hier en daar waren nog stukken waar  even gesleept en gelierd moest worden. Het betere werk dus. Wel kwamen sommige Jeeps nog een boompje of een andere Jeep tegen maar de schade was beperkt.

Helaas was er wat miscommunicatie over wanneer we naar Marsoupe zouden gaan maar besloten werd om een camping op te zoeken en de volgende dag weer een stuk van de route te rijden en dan naar Marsoupe te gaan. Gilbert vertrok wel alvast naar Marsoupe alwaar Frans en Monique en de kids al gearriveerd waren.  De camping was prachtig aan het water gelegen en we hadden een veldje voor ons zelf. Het water was heerlijk verkoelend. Ook mochten we hier (eindelijk) een echt kampvuur maken. Steven en ik hebben in de bossen daar nog even wat hout voor gezocht. In de buurt hebben we een restaurantje gezocht waar we hebben gegeten. Ook dit is weer een verhaal apart. Steve had vlees besteld waar geen vet aan mocht zitten. Je raadt het al, de vetkwabben hingen er nog aan. Nadat het bord terug was gegaan naar de keuken kwam het binnen een minuut weer terug en hadden ze geprobeerd het vet er wat af te snijden. Dit was niet helemaal gelukt en het zag er ook niet meer uit. Steve vroeg of hij wat anders mocht bestellen maar dat zat er niet in en heeft hij een stukje vlees van een ander gegeten. Uiteraard wilden we dat gerecht niet afrekenen maar de kok dacht daar anders over en kwam al snel de keuken uitgestormd waardoor bijna een matpartij ontstond. Enfin, die avond hebben we nog lekker bij het kampvuur gezeten. Het was de nacht van het scheren. Marc heeft zijn hoofd kaalgeschoren en Hans heeft zijn snor er afgeschoren. Het staat ze een stuk beter maar Beth is er minder blij mee.

De volgende ochtend hebben we eerst nog een stukje route gereden en toen was het tijd om naar Marsoupe te gaan. Eindelijk konden we de tent een paar dagen laten staan. Het is geweldig terrein maar niet om te onderschatten. Het zit vol met hellingen in de meest vreemde hoeken en bochten met verraderlijke kuilen en hobbels. Bovendien bestaat de ondergrond uit losliggend gesteente en gruis. Helaas waren Daphne en ik degene die aantoonden hoe verraderlijk het kon zijn. Op een gegeven moment kwam mijn linker voorwiel bij een afdaling met bocht in een kuil terwijl mijn rechterachterwiel een duwtje kreeg over een hobbel. Het kritieke kantelpunt waren we toen voorbij en een rollover was het gevolg. Gelukkig voor ons hadden we geen gordels om en zat er geen top op de Jeep waardoor we eruit zijn gevallen/geslingerd. Ik zag de Jeep naar beneden rollen maar Daphne was er aan de andere kant uitgegooid en zag de Jeep op zich afkomen. Het scheelde maar een haar maar gelukkig kwam mn Jeep een boom tegen en stopte die met rollen.

Voor Daphne liep het minder prettig af. Niet alleen had ze schaafwonden maar ook was haar enkel verzwikt/gekneusd, althans dat dachten we. Debbie was er gelukkig snel bij en heeft haar met haar medische achtergrond snel verbonden. Anderen waren bezig de ravage op te ruimen en na te denken over hoe de Jeep weer op zn pootjes te krijgen. Dit bleek nog niet zo eenvoudig. Na 2,5 uur bezig te zijn geweest met 4 lieren was mn Jeepie het bos weer uit. Helaas heeft de lier van Marc het daarbij niet overleefd. De samenwerking was heel bijzonder en mijn speciale dank daarvoor aan Frans, Renaldo, Dave, Hans, Marc, Gilbert en Steve.

Daphne was inmiddels naar de camping gebracht en werd daar verzorgd door Debbie, Monique en Beth waarvoor ook mijn speciale dank. Toen de Jeep weer op zn pootjes stond heeft Hans me naar Daphne gebracht. De tweede groep Jeepers: Jos, Gerdy, Dick, Marcel en Roberto waren inmiddels ook aangekomen. Het heeft de schrik er goed ingebracht. De verdere dagen hebben we er toch met een raar gevoel rondgereden bij dergelijke stukken. Een gewaarschuwd mens ...

Enfin, 's-avonds hebben we lekker gebarbecued. Dit was weer perfect geregeld door Marcel die vlees en salades had meegenomen. Tegen een uur of 23 werd de pijn in Daphne's enkel toch wat te hevig en zijn we voor de zekerheid maar naar het ziekenhuis gegaan om foto's te maken. Gelukkig heeft Frans ons een lift gegeven en ging Steve mee om het eea te vertalen. Nadat ze 2 doctoren hadden opgetrommeld en foto's hadden gemaakt bleek Daphne haar enkelband te hebben gescheurd. De wonden werden nog eens goed gereinigd en haar enkel werd gespalkt waarna we na 2 uur weer terug konden naar de camping.

De volgende dag zouden een aantal Jeepers: Geert, Steven, Dave, Jose, Steve en Ellen weer naar huis vertrekken. Daphne en ik besloten ondanks de rollover tot het eind te blijven. Dit mede dankzij de steun en hulp van de overgebleven Jeepers die ons fantastisch hebben geholpen. Ook werd het tijd om eens te kijken of mn Jeepie nog starten wilde en dat deed ie! We hebben het raam weer wat rechtop geduwd en het eea nagekeken. De schade lijkt beperkt te zijn tot wat plaatwerk.

Diezelfde dag hebben Daphne en ik ook weer een stuk in het terrein gereden om van de schrik af te komen. Echt prettig was het niet en we hebben het daar ook maar even bij gelaten. De volgende dag was Hans The Kick jarig en werd verrast met zijn versierde Jeep. Helaas heeft hij daar ook niet teveel terrein kunnen rijden nu er vermoedelijk een tandwiel van de tweede versnelling is beschadigd. Die dag heb ik nog eens met Jos en met Renaldo meegereden die beiden zeer ervaren rijders zijn. Ook toen hebben we nog even staan te balanceren maar ervaring blijkt het probleem op te lossen en het was ook weer leerzaam.

Dick is de hele dag met een slijptol bezig geweest. Hij had door omstandigheden geen tijd gehad om zn Jeep klaar te krijgen waardoor hij nog even zijn wielkasten weg moest slijpen. Ook hebben we die dag eens gekeken hoe het met de maximale wieluitslag is door met 1 wiel een oprijplaat van de vrachtwagen van Marcel op te rijden. De spring over axle bleek zijn werk goed te doen. 's-Avonds hebben Renaldo en Dick pizza's gehaald en hebben we lekker pizza bij kaarslicht gegeten.

Helaas kwam ook aan deze trip een eind en de volgende dag was het tijd om te vertrekken. De terugreis bleek lang te duren. We waren nog maar net onderweg toen de temperatuur van de motor ineens erg snel opliep. De slang van de verwarming bleek te zijn losgeschoten en de koelvloeistof was eruit gepompt. Bij Marc liep de rem steeds warm en bij Renaldo kon de wielmoer wel een slagje hebben. Gelukkig konden we alle probleempjes oplossen en de weg vervolgen. Tegen een uur of 23 waren we dan eindelijk thuis.